HMertz.nl

TIp: http://www.hetnieuweorganiseren.org/ een prachtige site over de zoektocht naar nieuwe vormen van organiseren door@LenetteSchuijt

Vanmiddag kwam er een nieuwe nieuwsbrief van de Janse Bagge Bend binnen die verhaalde over een nieuwe band: SKATA.

Inmiddels is er een demo te beluisteren, ik ben enthousiast!

Skata is te volgen via Facebook: http://nl-nl.facebook.com/pages/Skata/275725015813404 en via hun website: http://www.skatamusic.nl/

Deze herfstvakantie stond een stedentrip op het programma. Zaterdagochtend zijn we vertrokken met de langste rit, van Maastricht naar Praag! De stad die wij omgedoopt hebben tot Skoda-City:

Na een prima kamer in Wellness Hotel Step in Praag, hebben we heerlijk gegeten en zijn we goed gaan uitrusten voor een dagje dierentuin:

De Praagse dierentuin, blijkt een dierentuin te zijn aan de rand van de stad, die modern is en volop verder gemoderniseerd wordt, een dierentuin die met recht in de top van Europa mag meedraaien.

De derde dag in Praag was het tijd voor cultuur, de burcht en de binnenstad, En eerlijk is eerlijk we zijn aangenaam verrast door een schone, veilige, moderne stad. We hebben de dag in ‘stijl’ afgesloten in een sushi-restaurant, met LOPENDE BAND!

Na nog een nachtje Praag werd het tijd om de koffers te pakken en door te reizen naar Wenen. Onze eindbestemming was Hotel Victoria. Dit hotel lag op 100 meter van het metro-station én van Schloß Schönbrunn. Van dit laatste hebben we dan ook optimaal genoten. De eerste dag al hebben we het Wüstenhaus en Het Palmenhaus gezien, waarna de dag werd afgesloten met een koffie in stijl en een heerlijk diner in een Italiaans restaurant, waar de chili op de Mozzarella wel erg heftig was voor Manon.

De tweede dag in Wenen hebben we de overige attracties van onze Gold Pass verzilverd. Het Schloß was natuurlijk prachtig! Maar ook de dierentuin in de paleistuinen mag er zijn. De eerste in Europa, maar zeker met behoud van authenticiteit volledig bij de tijd. Moderne verblijven maar wel koffie drinken als de Keizer en de keizerin. Alhoewel ik niet zeker weet of die toen ook al warme chocomelk over de tafel gooiden…

De derde dag hebben we gebruikt om Wenen verder te verkennen. Een prachtige stad die met kop en schouders boven Praag uit steekt! Een binnenstad met zoveel moois dat je niet weet waar te beginnen.
Bij het doorkruisen van een paleis stuiten we op 5 militaire helikopters die aan het opstijgen waren. Dat hebben we mooi meegepikt!
Hierna hebben we besloten dat het Natuurhistorisch Museum een bezoek waard was. Naast de lunch op de vismarkt bleek dat ook meer dan waar te zijn. Een geweldig museum met een collectie van mondiale waarde. We hebben urenlang genoten en de kinderen met ons! Of was het andersom?

Daarna was het tijd om de metro terug te nemen en af te sluiten met hoe kan het ook anders Wiener Schnitzels en bratwurst!

De laatste nacht in ons hotel in Wenen was een feit. Na een beetje uitslapen dat we vast en zeker wel verdiend hadden zijn we richting Nürnberg vertrokken. Deze stad heeft ons ook weer verrast. Alhoewel het voor ons een tussenstop betrof, deden we Nürnberg hier tekort mee. Een stad met een prachtig centrum dat bruist.

Na een goede nacht in een tot hotel omgetoverde jeugdherberg hebben we hier natuurlijk ook de dierentuin bezocht. Een dierentuin die opgaat in zijn omgeving, een parkwandeling met geweldige vondsten! En ja hoor…. er waren dolfijnen!! Inclusief de show was deze dierentuin zijn bezoek dan ook waard.

Nog een paar kilometertjes Duitse autobahn jackeren, waar soms te weinig tijd was voor een stop…, maar dat is creatief opgelost.

Waren we dan ook moe, maar zeer zeker voldaan en vol van indrukken thoes in Mestreech!

Bekijk hier een selectie van de foto’s:

Hieronder de Popplets die ik gemaakt heb om literatuur voor mijn meesterproef samen te vatten.

Hoe meer ik leer, hoe meer ik weet
Hoe meer ik leer, hoe meer ik kan
Hoe meer ik leer, hoe beter ik mij voel
Hoe meer ik leer, hoe meer ik begrijp dat leren wel heel erg veel omvattend is.

Smurf en Peer
Smurf en Peer, waren bevriend geraakt! Ze hadden elkaar gevonden.
Smurf was handig, kon massa’s werk verzetten en had zijn sporen verdiend. Smurf had twee kanten. Zoals iedereen weet zijn alle smurfen blauw, daar kunnen ze niets aan doen, dit weten ze. De andere kant van de smurf kom ik later op terug.
Het duurt een aantal jaren voordat een smurf volwassen wordt. Aan de buitenkant kun je dat niet zien, ze zien er namelijk allemaal hetzelfde uit. Op die ene met dat brilletje na dan. Maar de weg naar volwassenheid voltrekt zich diep van binnen in de smurf. Op deze weg naar volwassenheid leert smurf zichzelf te accepteren, hij leert zijn sterke en zwakke punten kennen. Dit doet een smurf door veel te lezen, maar ook door feedback te vragen aan andere smurfen. Zo heeft de smurf geleerd dat er verschillende manieren van veranderen zijn en dat de manier die hij van nature goed beheerst, hoe kan het ook anders, een blauwe is.
Na de eerste kennismaking met de volwassenheid besefte smurf dat niet alles precies in kleuren in te delen is, dat dit slechts metaforen zijn.
Het is ook daarom dat smurf vanaf die tijd een wit mutsje draagt. Met dat witte mutsje wil smurf laten zien dat hij graag ruimte creëert voor anderen en zich richt op krachten die oplossingen mogelijk maken.
De rest van de smurfen heeft dit inmiddels over genomen, op die ene smurf na, grote smurf, die bleef maar hameren op het groepsgevoel, het samen doen en meer van dat soort zaken.

Smurf kon niet ophouden en ratelde maar door over zijn ambities en hoe hij anderen geheel vrij liet etc. etc.
Peer moest daar soms wel om lachen. De goede peer noemde ze hem ook wel. Dit streelde peer zijn ego, alhoewel hij precies wist hoe het zat en welke rol hij speelde.
Peer wist vanaf zijn geboorte al dat er maar twee zaken belangrijk waren.
1. kruisbestuiving
2. groen worden en groter groeien zodat je nog groener kon zijn.
Zo ging dit nu eenmaal met peren. Naarmate ze ouder werden, werden ze steeds groter, maar ook zachter. Dit deerde Peer niet, liefhebbers van peren vinden dit heerlijk. Dat tegenstanders daardoor makkelijker deuken konden knijpen, daar wist peer inmiddels wel mee om te gaan.

Op een dag zaten Peer en Smurf te filosoferen, over alledaagse beslommeringen zoals leiderschap, innovatie, balance score cards en meer van dat soort taal dat ze altijd hoorden als er weer een raam open stond van het klooster waarbij ze dicht in de buurt woonde.

Op een gegeven moment barste smurf in snikken uit: “Ik weet het ook niet meer, waar gaat het heen? Zijn we eigenlijk wel goed bezig?”
“Maakt dat uit?”, zei Peer?
Natuurlijk, riep Smurf iets geïrriteerd. Ik wil nu wel eens weten waar we exact staan!

Op dat zelfde moment kwam er een wijze heer op cowboylaarzen en met een wilde haardos uit het klooster gestormd. Hij plofte neer tegen een boom, vlakbij de plek waar Peer en Smurf zaten. Hij schudde met zijn hoofd en mommelde: “Waarom regelen die mensen geen feedback!, Waarom vragen ze niet gewoon wat de ander vind?”

Smurf en Peer keken elkaar aan; “Eureka!”
Dit was de oplossing, dit was pas transparant en open. Samen ontwikkelde ze een vragenlijst, welke ze niet alleen voorlegde aan alle andere smurfen en peren. Maar ook aan de rupsen, de boer en zelfs aan Gargamel, al hadden ze voor hem de vragen iets verder uitgelegd.

Enkele weken later toen Smurf en Peer de resultaten van de enquête aan het evalueren waren in een prachtig intervisiegesprek, was het ze duidelijk.
Smurf was vrij denkend en kon goed de structuur aanbrengen, terwijl Peer steeds weer zorgde voor het lerende vermogen. Wat de een z’n zwakte was, was de ander zijn sterke punt. Peer en Smurf waren blij met elkaar en bleken nog veel meer samen te gaan doen, dan dat ze al deden. Ze vulden elkaar prachtig aan. En het mooie was, door de samenwerking bleken ze elkaar steeds meer te waarderen, ze bleken elkaars sterke punten zelfs over te nemen! Tot op een dag, op die dag keken Peer en Smurf elkaar aan en vrijwel tegelijkertijd zeiden ze hetzelfde: “de tijd is rijp!” Voor Peer zelfs letterlijk. Ze bedankten elkaar voor de vruchtbare en complimentaire samenwerking. Niet met een snik, nee, met een gevoel van warmte en dankbaarheid. Smurf ging terug naar grote smurf, hier was nog genoeg te doen en te ontwikkelen, terwijl Peer op reis ging, wellicht om bananen en ananassen te ontmoeten, maar dat wist Peer nog niet precies, hij wist wel dat hij nog vele andere zou ontmoeten en hier nog veel van zou leren.

Smurf en Peer, bedankt!

Wat heeft dit nu met mij te maken?

Persoonlijk leiderschap heb ik mij zelf in bekwaamd, ik maak duidelijk mijn eigen keuzes en geef anderen de ruimte om dit ook te doen. Ik communiceer hierover open en handel transparant. Ik ben analytisch en reflectief ingesteld.

Nu ben ik het dienend leiderschap toe aan het passen op mijn team, door feedback te vragen en in gesprek te blijven bekwaam ik dit verder. Daarnaast sla ik mijn vleugels uit om mij op andere leiderschapsterreinen verder te ontwikkelen. Er zijn twee terreinen waarop ik mij verder wil bekwamen.
1. theoretisch inzicht
2. politiek handelen
Welk van deze terreinen ik ga aanpakken en in welke volgorde, daar ga ik deze zomer over nadenken!
Hoe ik dat ga doen ben ik al uit. Ik ga mij hiervoor mengen tussen andere smurfen en peren.

De laatste bijeenkomst met de totale groep van de NSO is aanstaande woensdag.
Mijn Prezi voor die dag is af… althans in concept.
Het verhaal… daar ben ik nog hard mee bezig .

Donker en dan weer licht,
Bomen, velden en vrij zicht.

Met hoge snelheid doorkruis ik het land,
Om kennis en vaardigheden te tonen, mijn portfolio in de hand.

Nog even bladeren en overdenken, hoop dat ik deze mijlpaal behaal,
Maar ook twijfel en nervositeit, het zal toch niet gebeuren dat ik faal.

Ik ben voorbereid, had ik dit beter kunnen doen?
Natuurlijk, alles kan beter, maar ik denk aan toen.

Toen behaalde ik mooie resultaten voor literatuur,
Toen heb ik inhoudelijke bijdrages gemaakt,
Toen heb ik medewerkers aangezet tot veranderen,
Toen heb ik vernieuwingsprojecten geleid,
Toen heb ik laten zien dat ik leiderschap kan tonen,

Elke keer weer blinken de ogen van medewerkers die mogelijkheden zien en energie krijgen van nieuwe kansen.

Nu blinken mijn ogen en ga ik jullie laten zien dat ik een masterniveau heb als schoolleider!

De meesterproef krijgt vorm en is te volgen op www.organisatieleren20.nl

De samenvattingen maak ik met popplet: